![](/wp-content/themes/yootheme/cache/fb/vvo-bidden-handen-groep-fb1afd3e.jpeg)
![](/wp-content/themes/yootheme/cache/d0/vvo-bidden-handen-groep-d0ce3dbd.jpeg)
Bidden voor een opwekking
In opwekkingsbewegingen door de geschiedenis heen zien we bepaalde patronen. Een daarvan is gebed: één of meer mensen die onophoudelijk bidden voor een opwekking.
De eerste grote opwekking in de geschiedenis komen we tegen in Handelingen 2, op het moment dat de Heilige Geest wordt uitgestort op de biddende groep discipelen in Jeruzalem. Om te benadrukken hoe belangrijk dit was voor hun verdere leven en voor het uitvoeren van de grote zendingsopdracht die ze hadden gekregen, had Jezus gezegd: ‘ga niet weg uit Jeruzalem voordat de belofte in vervulling is gegaan’ (Handelingen 1:4).
Na de uitstorting van de Heilige Geest op de pinksterdag werd de gemeente niet alleen krachtiger in het getuigen, maar door de vervolging die ontstond werd ook het evangelie over de hele toen bekende wereld gepredikt, en de kracht van Gods koninkrijk werd overal zichtbaar.
In Handelingen 19 lezen we dat Paulus twee jaar lang op een krachtige manier het evangelie predikte in Efeze. Je kunt wel stellen dat er een ware opwekking gaande was. Diezelfde gemeente wordt tien jaar later door Paulus aangesproken met de woorden: ‘ontwaakt gij die slaapt’ (Efeziërs 5:14). Ook in het boek Openbaring, zo’n 40 jaar later, komen we dezelfde gemeente weer tegen. Het vuur was gedoofd en de gemeente was ‘de eerste liefde kwijtgeraakt’ (Openbaring 2:4).
Niet alleen in de Bijbel, maar ook in de geschiedenis ontdekken we dat opwekkingen komen en gaan, als een soort eb- en vloed- beweging. De gevolgen en vruchten van een opwekking gaan echter veel verder en markeren de geschiedenis.
De redenen waarom opwekkingen uiteindelijk voorbijgaan, hebben vaak te maken met onszelf: de strijd tussen de Adam en de Christus in ons, of tussen de Heilige Geest en ons ego. Maar ook door teleurstellingen, vaak als gevolg van excessen die plaatsvinden, of doordat een opwekking niet brengt wat wij er zelf van verlangden.
Definitie
Wat verstaan we nu eigenlijk onder ‘een opwekking’? Het Nederlandse woord opwekking geeft geen duidelijkheid over wat er mee bedoeld wordt. Het Engelse woord is veel duidelijker: revival (of revive), wat herleving betekent. Dit zit veel dichter bij het woord in het Oude Testament chayah, dat betekent: leven, herleven, leven hersteld krijgen.
Ook in het Oude Testament komen we gebed voor herleving tegen. Op verschillende momenten bidden profeten ‘herleef uw werk, Heer’, of ‘breng opwekking, Heer’ (Habakuk 3: 2 onder andere).
Binnen de Pinksterbeweging wordt opwekking vaak beschreven als de uitstorting van de buiten- gewone gaven van de Heilige Geest (spreken in tongen, genezingen en wonderen). Maar ik geloof dat het meer is dan dat. We geloven dat de Heilige Geest altijd aan het werk is in en door ons heen, ook in een ‘gewone tijd’.
Zo zou ik een opwekking willen definiëren: Opwekking is een intensivering van het gewone werk van de Heilige Geest. Het is een ongelooflijke uitstorting van de Heilige Geest die niet alleen de kerk en de gelovigen raakt, maar ook mensen buiten de kerk.
De mate waarin Hij kan werken is sterk afhankelijk van ons leven en de keuzes die wij maken en heeft niets te maken met gered zijn of niet. Kan en mag God door ons heen werken? Ook hierin geldt dat God soeverein is. Tegelijk zien we in de geschiedenis dat opwekkingen vaak tot stand kwamen door één persoon die God intens ging zoeken.
Patronen
Van het bestuderen van opwekkingen door de eeuwen heen valt veel te leren. Er zijn patronen zichtbaar die ons kunnen helpen bij ons gebed in deze tijd. Wanneer vonden er opwekkingen plaats? Als er grote politieke problemen waren. Of als het morele klimaat zich op een dieptepunt bevond en er sprake was van groeiende vrijzinnigheid. In moeilijke tijden met veel crisissen, waar niet zelden christenen werden vervolgd.
We zien, ook in geestelijke zin, een aantal patronen. Wanneer is een opwekking nodig?
- Als gebed stopt of onbelangrijk wordt
- Als het zoeken naar de Bijbelse waarheid minder wordt, soms om iedereen tevreden te houden.
- Als kerkbeleving een formaliteit is geworden
- Als entertainment belangrijker is dan geestelijke zaken.
- Als geld, bezittingen en status een centrale plek in het leven krijgen
- Als geestelijke kracht ontbreekt
- Als verdriet om verloren mensen het hart niet meer raakt.
Als ik al deze thema’s op een rij zie, kan ik maar een conclusie trekken: we hebben een nieuwe opwekking nodig.
Gebed
In de geschiedenis van de opwekkingen zien we dat gebed de motor is, zoals toen in Jeruzalem voorafgaand aan de pinksterdag. Steeds weer zoeken mensen God, bidden onophoudelijk voor een opwekking. En dan stort God vanuit genade meer van zijn kracht uit door de Heilige Geest.
Een van de verhalen die me diep geraakt heeft, is de opwekking in Duitsland in 1727, de opwekking in Herrnhut. Graaf von Zinzendorf, een Duitse theoloog, was in zijn jonge jaren geraakt door een schilderij met een afbeelding van Jezus waarop stond: “Dit deed Ik voor jou, wat doe jij voor Mij?” Von Zinzendorf kwam uit een welgestelde familie en wilde op zijn landgoed een plek bouwen waar mensen bij elkaar zouden komen en de Heilige Geest vernieuwing kon brengen. Die plek zou Herrnhut genoemd worden, een plek van bescherming van de Heer.
In 1722 ontmoette hij Christian David, die betrokken was bij een groep vluchtelingen uit Moravië (het huidige Tsjechië). Christian David leidde vele Moraviërs naar Herrnhut. Na verloop van tijd ontstond er onrust in die groep, die van verschillende geloofsstromen waren. De discussie ging over de praktijk van het geloof en de theologie. Over leiderschap en hoe dat tot stand kwam. Kortom, niets menselijks is ons vreemd.
Dat moment was echter cruciaal. Daar had de geschiedenis helemaal anders kunnen lopen. Maar Von Zinzendorf besloot te bidden. Hij zocht God voor eenheid en voor een opwekking. Hij was ervan overtuigd dat dit nodig was om de wereld te bereiken met het evangelie van Jezus.
Gedurende een aantal maanden bad hij voor eenheid, en voerde gesprekken met de mensen. Hij verhuisde zelf naar Herrnhut om zo dichter bij de mensen te zijn. Tijdens een nacht van gebed met een aantal leiders kwam de aanwezigheid van God zo sterk dat ze zich op de grond wierpen en God begonnen aan te roepen.
Ze besloten om een paar dagen daarna, op 13 augustus 1727, een dienst van verzoening en eenheid te houden, met als symbool van eenheid de viering van het heilig avondmaal. Die samenkomst was het keerpunt. God was zo krachtig aanwezig dat mensen van alle leeftijden werden aangeraakt, in het bijzonder de kinderen.
Het resultaat van die krachtige aanraking was een sterk besef van eenheid. Verborgen zonden werden beleden en heiliging was prioriteit. Er ontstond een nieuwe honger naar Gods Woord en de mensen wilden nu drie diensten per dag, in plaats van de verplichte ene dienst die er was.
Zending
Er ontstond honger naar meer van God en een gebedsbeweging werd geboren. Mensen baden 24 uur per dag, zonder ophouden. Deze bijzondere beweging zou maar liefst 100 jaar voortduren. Door gebed kwam er ook verlangen om het evangelie te gaan verkondigen. Zendelingen gingen de hele wereld over, met als prijs vaak hun eigen leven. Als je leest over zendelingen in die tijd gaat het over de Moraviërs.
Heel bijzonder is dat John Wesley, een andere Godsman door wie opwekking kwam in Engeland, het ‘vuur vond’ in een ontmoeting met Moravische zendelingen op een schip tussen Engeland en de Verenigde Staten in 1735.
Meer dan tweehonderd jaar later zou een student theologie uit Noord-Amerika, biddend geknield naast het bed waar John Wesley dagelijks bad voor een opwekking, de indringende woorden bidden: “Doe het nog een keer, Heer! Heer, wilt U het nog een keer doen?! En zou U het nog een keer met mij willen doen?” Degene die dit bad was een van de krachtigste evangelisten van onze tijd, Billy Graham.
De uitwerking van opwekking is niet altijd, en zeker niet alleen, een krachtige zichtbaarheid van wonderen en tekenen. De uitwerking is veel krachtiger en gaat veel verder, omdat mensen vol van de Heilige Geest de wereld intrekken en Jezus prediken, en overal waar ze komen het koninkrijk van God zichtbaar maken. Een opwekking draagt vrucht met eeuwigheidswaarde.
Jaar van gebed
We hebben een opwekking nodig want de gevolgen van een opwekking zijn door de geschiedenis duidelijk geworden:
De kerk wordt opnieuw bekleed met kracht van de Heilige Geest. Slapende en lauwe christenen worden wakker en naamchristenen komen tot inkeer. Er komt transformatie in de stad en mensen van alle leeftijden komen tot bekering. Sociale gewoonten worden vernieuwd en de liefde groeit. Het hart voor de grote opdracht, voor de verloren mensen, gaat opnieuw kloppen.
Opwekking begint met één man of vrouw die vol verlangen gaat bidden voor een herleving, een vernieuwing door de Heilige Geest. God zoekt nog steeds mannen vrouwen die op de bres willen gaan staan voor wat Hij wil doen.
En wanneer dan mijn volk, het volk dat Mij toebehoort, het hoofd buigt, al biddend mijn aanwezigheid zoekt en breekt met zijn kwalijke praktijken, dan zal Ik luisteren vanuit de hemel, zijn zonden vergeven en het land genezen. Ja, Ik zal opmerkzaam zijn en luisteren naar de gebeden die vanaf deze plaats tot Mij worden gericht (2 Kronieken 7:14-15 NBV21).
Het Bijbelboek Handelingen is niet afgesloten. God zoekt mensen die een keuze maken, soms uit pure nood of wanhoop, zodat Hij zijn koninkrijk kan openbaren.
Het komende jaar willen we met zoveel mogelijk christenen en kerken samen bidden voor een opwekking in ons land. Als je hier ook naar verlangt, kijk dan voor meer informatie op: www.24-7prayer.nl/thema
Doe het opnieuw, God, doe het opnieuw!
Ruben Flach